https://mindcms-main.s3.eu-west-2.amazonaws.com/dnJvdXdlbnZhbmhvb3Atbmw%3D/645cf1827d6d3/mf19321.jpgMF19321

Terug

Zelluf doen

Ouders met kinderen in de kleuterleeftijd herkennen het wel: ‘zelf doen’. Kleding aantrekken, veters strikken, drinken inschenken. Het kan een enorme strijd zijn en veel van je geduld vragen. Ervaren ouders weten dat deze periode maar tijdelijk is en weer overgaat. Maar is dat eigenlijk zo?

In de afgelopen week had ik contact met een vriendin. Ik vroeg haar wie er met haar mee ging naar een ziekenhuisbezoek. Zo kwam ik erachter dat ze van plan was alleen te gaan. “Het stelt niet zoveel voor en het gaat echt wel lukken”, waren haar woorden. Daar had ik ook alle vertrouwen in. En toch? Sommige dingen moet je niet alleen doen, ook al zal dat best lukken.


Hulp als het niet anders kan

Zo zaten we uiteindelijk samen in de wachtkamer van het ziekenhuis. Toen ze klaar was met haar ziekenhuisbezoek, mochten we allebei ervaren hoe fijn het was dat we dit toch samen gedaan hadden. Ik kon er voor haar zijn. Tijdens een bakje koffie spraken we daar met elkaar over door. Want waarom willen we toch zo snel alles wel even zelf doen? Net als die kleuter maken we er soms een rommeltje van of brengen we ons in een benarde situatie. Voor de kleuter is het noodzakelijk om op zijn ouders terug te kunnen vallen. En wat doen wij? We vallen misschien pas terug op God als we er niet uitkomen. We vragen hulp als het niet anders meer kan. We doen ons flink en stoer voor, maar diep vanbinnen hebben we het soms moeilijk. In plaats van daar aandacht aan te geven, stoppen we het weg. Of misschien schreeuwen we het nog wel uit naar God: “Waar bent U?” Zou God zich niet voelen als de ouders van een kleuter?

Loop samen

God wil dat we hem vertrouwen, dat we hem aanroepen in onze nood én Prediker 4:9-10 zegt: “Twee zijn beter dan één, want samen krijgen zij een goede beloning voor hun zwoegen. Want als zij vallen, helpt de één zijn metgezel overeind. Maar wee die ene die valt, terwijl er geen tweede is om hem overeind te helpen.” Deze tekst lezen we vaak in een andere context. Maar zou de boodschap niet ook betrekking kunnen hebben op onze neiging om het zelf te doen? Twee zijn beter dan één, vraag hulp, geef hulp, spreek je uit, loop samen de wedloop van het leven. God werkt door de mensen om je heen. Laten we elkaar helpen en het misschien iets minder zelf doen.

Gebedspunten

In gebed voor elkaar

Samen bidden we voor mensen bij De Hoop en vrouwen uit onze community. Wil je een gebedspunt met ons delen? Mail naar info@vrouwenvanhoop.nl.

Bid voor alle andere tieners en vrouwen met anorexia. Bid dat ze de stap zetten naar professionele hulp en mogen werken aan hun herstel.

Een jonge cliënte leeft in een onveilige thuissituatie bij haar ouders. Bid dat ze woonruimte voor haarzelf vindt.

Een jonge vrouw heeft woonruimte gevonden na haar behandeling. Dank mee! Wel moet ze nog heel erg wennen. Bid dat het snel als haar nieuwe thuis voelt.

Bid voor de cliënten voor wie de decembermaand zwaar valt. Veel relaties met familie en vrienden staan onder druk, waardoor het voor sommigen een allesbehalve gezellige maand is.

Dank mee dat Anieke en Marjan vrijmoedigheid hadden om hun verhaal te delen. Bid mee voor verder herstel van Anieke.